Samen liggend in de sneeuw

De maan drijft boven de zwaartekracht, warm gekleed op gras wit belegen, droomt ze verstild, zacht, tekent ze met haar vingers sterrenbeelden tot bewegen, peuzelt ze van de stille nacht. Geruisloos verkreukelt ze verleden tot een propje heden, ze lacht, zingt zacht, een psalm, een rap of snik, flarden fluisteren …

Avondlicht in een boom

Uitzicht over getij ingekleurd door licht, van dichtbij bezien. Druppels nevelen kristallen puntjes in pigment, schemeren door hoe onzichtbaar zichtbaar te maken. Buiten zit van binnen. Het vergt het slechts afstand, twee passen tegen de tijd in, om die andere wereld te zien. Waar de zon uitzicht roodomhoog stuwt, terwijl …

Ground control to Marieke en Pieter

Klanken woorden gevoel akkoorden loslaten moet soms om te vliegen te beven van hoogte te zweven waar tijd er uit betrouwbare bron niet meer toe doet Ssst luister… je kent ze wel zing mee maar fluister zacht zo zacht  zoals alleen muziek je op je knieën krijgt staan ze zwart gekleed …

Please stop playing

Hey Jimmy! Hey Brick! if you think something is wrong with me you’re right can you please stop  playing as I write myself down tonight on stage wielding your guitars like a samurai his sword you‘re putting up a fight I can’t win without a word, words floating like stone, …

Code Oranje

wolken golven over de dijken het land op, de branding omhoog, de ontlading omlaag als weerlicht dat kamt door statisch haar, vonkend, proestend, hoestend, ploertend, geeft de donkere achterkant van de zon zich aan ons toe, zet ik alle ramen open voor adem, voel ik de regen op mijn huid …

Twee paar zwarte gympen

Naast elkaar tegen elkaar Aan geleund geliefd gezien Gehoord gesteund Waar ze zijn staan Gaan is van buiten Niet te zien allebei Een eigen geluid eigen gedachte Eigen droom van een verre reis Misschien Toch is er geen verschil Als kleur het al zou zijn Zijn zij samen Meer dan …

Bronzen Kruis

Vanonder mijn vredige steen aan het getij zijn de schijnwerpers zo fel dat ik er niets door zie hoor alleen vlaggen van eer ze wapperen fier met roffels uit het verleden echoen hamers wild ratelend door mijn hoofd als wapens vechtend om woorden, letters en zinnen te vatten in een …

Weet je nog

Een saxofoon speelt eenzaam door gedachten van zoekende zielen, een blik trekt die van de ander open. ik ken jou. ken je mij nog? nee? ja toch! je bent groter geworden, ik kleiner, of is het andersom weet je nog kreten worden uitgelaten, zweven dwarrelend onder de lat door, zwijgend …

Op weg naar Likkepot

Voor altijd jong rustig-ademhalen, hard-lopen in de zoektocht naar endorfine is geluk gevaarlijk. En wie zijn wij? In de ogen van zwerfkeien, dijken, reuzen en draken zijn wij voor altijd jong. Gezien vanaf de maan zijn wij slechts bijgeluiden, toch kan ook de zangeres van zwoel gezang niet zonder de …

Een boek

we zwemmen in moleculen, zijn zelf moleculen, allemaal één en toch lijk je alleen tussen alles en iedereen in de trein, beschermen zonnebrillen niet bij gewoon licht, ontnemen ze slechts levensadem, zonlicht, dag- en nachtzicht, overvoeden oordoppen breinen tot ogenschijnlijk pas na een strenge winter weer leven kan verschijnen, reflecteren …

I like your water better

I tune because I care, he says and damn sure I do too how could I not when a guy on a stage, alone is tapping singing opening his soul with his vibrant down south– but living up north – voice his weapon of choice as if he has any …

Confetti

In the middle of nowhere ben ik niet maar ik kan het zien vanaf hier geduwd getrokken als een in het heden aanzwellend verleden zweef ik gewichtsloos door het zwart richting de gaten die erin geprikt zijn gebruik ik ze slechts om mijn richting te bepalen en hoef er niet …

P. A. T. stelling achter mat glas

zachte wind streelt zwoele huid binnen geven zielen zich bloot om verzwaard licht te creëren buiten heerst de sereniteit van verfijnd zand om op te draaien om elkaar heen om wel te zien niet aan te raken klokken spelen erdoorheen dansend op de wind de rust en nee, er is …

Gemoed

Mijn gemoed
krijg ik het beste
weer vol
met
LEEGTE

Daar zit ik dan

Als een fundering van baksteen en cement het maakt niet uit hoe je eruit ziet wat je vindt wat je denkt vrouw of vent nog voor jezelf iets overhebben voor die ander en als geen ander voor die ander besef, gevoel, verbinding, kameraad een deel van het geheel dat meer …

Een muzikant

Een muzikant
die veranderde
in zijn gitaar

sommige dingen
zijn te mooi
om te verbranden

Bij storm

BIJ STORM
HOUD IK ME
AAN
HET WATER
IN HET GLAS
VAST

Op tijd

ach,
je weet hoe het gaat
ik was op tijd
maar mijn op tijd
is altijd
een fractie te laat.

Computerstem

Met een scheve blik kijk je, vast in de stoel van jouw eeuwigheid, naar het heelal dat voor je ogen uitdijt voorbij haar eigen oneindigheid laat zij jou, doorzichtig door haar gebrek aan licht, doorzien wat niet te zien is met wetten te meten en daarmee te weten wat je …

Als merels in de trein zingen

buiten is het kil, grijs en herfst binnen is er niets dat de warmte bederft voor me zitten twee merels met achter lange zwarte wimpers diepbruine glimmende ogen dicht tegen elkaar aan wetend dat alle vleugels ooit uitgeslagen zullen worden voor nu steun ik met mijn kin op mijn handen …

Verwondering is tijdloos

Naast me in de trein bespreken een goedgeklede man en vrouw het verschil tussen nu en toen. Met een groot leven achter zich maar open blik vooruit zien ze feilloos welke hapjes uit het leven er echt toe doen. Zij kennen nog de telefoon die je niet hoefde te strelen …

Verteller van de trein

soepel spelend met de deining van de trein meegolvend staat hij kaarsrecht onder het gewicht van zijn rugzak heeft hij een praktische oplossing voor ieder ongemak honger, dorst, het laatste nieuws, een lege telefoon maakt niet uit maar bovenal een oplossing voor ieder probleem een glimlach – Intercity Den Haag …