Een boek

we zwemmen in moleculen, zijn zelf
moleculen, allemaal één
en toch lijk je alleen

tussen alles en iedereen
in de trein, beschermen zonnebrillen
niet bij gewoon licht, ontnemen
ze slechts levensadem, zonlicht,
dag- en nachtzicht,
overvoeden oordoppen breinen
tot ogenschijnlijk pas na
een strenge winter weer leven
kan verschijnen, reflecteren
handspiegels op een plat wrijfvlak
de suggestie van diepte,

nee, jij hebt een bril om te lezen,
schoenen om op te lopen, iets in inkt gedrukt
om te dromen, zonder je leven te verkopen,

rijdt je achteruit, ruggelings
vooruit, alsof te zeggen,
te weten, zonder uit te leggen
achteruit, ja, niet terug in de tijd,
wie een boek leest, gaat altijd
vooruit.

– Intercity Roosendaal naar Arnhem Centraal –