Twee paar zwarte gympen

Naast elkaar tegen elkaar Aan geleund geliefd gezien Gehoord gesteund Waar ze zijn staan Gaan is van buiten Niet te zien allebei Een eigen geluid eigen gedachte Eigen droom van een verre reis Misschien Toch is er geen verschil Als kleur het al zou zijn Zijn zij samen Meer dan …

Op weg naar Likkepot

Voor altijd jong rustig-ademhalen, hard-lopen in de zoektocht naar endorfine is geluk gevaarlijk. En wie zijn wij? In de ogen van zwerfkeien, dijken, reuzen en draken zijn wij voor altijd jong. Gezien vanaf de maan zijn wij slechts bijgeluiden, toch kan ook de zangeres van zwoel gezang niet zonder de …

Een boek

we zwemmen in moleculen, zijn zelf moleculen, allemaal één en toch lijk je alleen tussen alles en iedereen in de trein, beschermen zonnebrillen niet bij gewoon licht, ontnemen ze slechts levensadem, zonlicht, dag- en nachtzicht, overvoeden oordoppen breinen tot ogenschijnlijk pas na een strenge winter weer leven kan verschijnen, reflecteren …

Als merels in de trein zingen

buiten is het kil, grijs en herfst binnen is er niets dat de warmte bederft voor me zitten twee merels met achter lange zwarte wimpers diepbruine glimmende ogen dicht tegen elkaar aan wetend dat alle vleugels ooit uitgeslagen zullen worden voor nu steun ik met mijn kin op mijn handen …

Verwondering is tijdloos

Naast me in de trein bespreken een goedgeklede man en vrouw het verschil tussen nu en toen. Met een groot leven achter zich maar open blik vooruit zien ze feilloos welke hapjes uit het leven er echt toe doen. Zij kennen nog de telefoon die je niet hoefde te strelen …

Verteller van de trein

soepel spelend met de deining van de trein meegolvend staat hij kaarsrecht onder het gewicht van zijn rugzak heeft hij een praktische oplossing voor ieder ongemak honger, dorst, het laatste nieuws, een lege telefoon maakt niet uit maar bovenal een oplossing voor ieder probleem een glimlach – Intercity Den Haag …